30 Ocak 2012 Pazartesi

Kırmızı



Sokak tabelalarında yakamoz, kaptan çıkmazı, Beyoğlu yazan bir şehirde kaçışlar ne kadar sürebilir ki?

Mavi denizlerin bile kırmızı göründüğü bir yer burası. Hayat o deniz kadar dingin, o deniz  kadar durgun, delirdi mi o deniz kadar boğucu. Yok olmanın eşiğinde bir güven duygusu… Kurtarabilmek için ne yapmalı? Sen biliyor musun kırmızı?

Herkes yorgun bu şehirde, herkes kırgın… Kelebekleri yok bu sokakların!

Bir işaret bekliyorum deyip yıldızlara baktığımda, uzaklara bir şarkı çalıyordu. Dudaklarımda bir gülümseme, gözlerimde birkaç damla yaş… Karanlık sokakta mavi bir ışıkta kalakaldım. İşte o an gelebilecek en doğru işaretti.

Vazgeçmek sanıldığı kadar kolay olmuyor. Herkes vazgeçti ama ben vazgeçişlerin yarısındayım.


Yıldızları ve denizi bir arada görebileceğin bir aşka düşmen dileğiyle… 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder