3 Şubat 2012 Cuma

Deniz Kokusu



Denizin yosun ve tuz kokusu işledi ciğerlerimin en derinine kadar. İçime çeke çeke bu nemli kokuyu buldum yolumu. Asya’yı Avrupa’ya bağlayan köprünün altında biblo gibi yerini alan caminin ve boğaz köprüsüne yüklenen anlamları düşünmeden İstanbul siluetine doğru orta karar adımlarla yürüdüm.
Bu ara hayatımdaki her şey adımlarım gibi. Her şeyi orta karar yaşıyorum. Sanki anı olarak kayda geçecek hiç bir şey yaşamıyorum son zamanlarda. Bu yüzden dünüme olduğu gibi anılarım hükmetmeye başladı bugünüme de, yarınıma da... Ben mi boş yaşıyorum, hayat mı boş verdi bizi?

Deniz kenarında bir banka emanet ettim bedenimi, aklım eski günlerin peşinden gitti. Yolun yarısına gelmeden yolun sonuymuş gibi hissettiren onca anıya daldım gittim. İşin en garip yanı yalnızlıktan ve mutsuzluktan gebereceğimi sandığım zamanları yüzümde sersem bir tebessümle hatırlıyor olmamdı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder