7 Şubat 2012 Salı

Hıdrellez



Havada bir koku vardı. Bir şeyler hatırlatan, parçaları birleştiren bir koku… Bugün gelecek kokuyordu bahçe. Umutları kanatlarına yüklenmiş kelebekler sardı etrafımızı.

Güzel hayallerimiz vardı. Ama onları gerçekleştirecek ne sansımız ne de cesaretimiz oldu bizim…  Maviliklere ulaşmak için uçurtmalara sarıldık.  Rüzgara karşı koştuk koştuk koştuk…

Sandık ki her adımımızda biraz daha yaklaşıyoruz, her ip salışımızda biraz daha yükseliyoruz. Bizi saramayacak kadar uzaktı mavi kolları. Düş bitiminde nefes nefese bırakan yorgunluk ve ellerimizdeki ip kesikleri yanımıza kâr kaldı.

Bugün hıdrellez. Bütün dilekler kabul olur derler. Bizimkiler olamayacak kadar büyük müydü?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder