8 Şubat 2012 Çarşamba

Rüya



Korkular vardı sahibi olmaktan korktuğum. Kaçtığım…

Dışımda sürekli bir çember dönüyor, içinde beni sarsarak. Köpük köpük oldu içim. Ne hissettiğimi bilmiyorum. Biri oluşurken, diğeri patlıyor.

Bu aralar yağmurlarla yıldızlar bir arada. Rüyalarım hep yüksekte, hep deniz, hatırlayamadığım bir sürü yüz. Arnavut kaldırımında elini uzatarak gelen biri var. Ben dümdüz yürüyorum.

Avucumdan kayıp giden bir şeyler var. Hiçbir şey bilmiyorum, hiç birini tutamıyorum. Fark edemediğim gölgeler var arkamda. Bir yerlere itiyorlar duramıyorum, durduramıyorum.

Her nefes yeni bir yaşam, her sefer yeni bir bitişe başlangıç. Kaç son-bahara yalnız başladık. Kaç yalnızlık bekliyor bizi son olması ümidiyle! Uzak diyarlarda bir Kızılderili dumanı! Bir işaret! Beklenmeli miydi? Onu da bilmiyoruz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder